Balneoterapia
Balneoterapia to metoda lecznicza wykorzystująca wody lecznicze (mineralne) oraz peloidy. Z wód leczniczych korzysta się w postaci kuracji pitnej (krenoterapii) lub kąpieli. Peloidy (borowina, torf, błoto, fango) wykorzystuje się do kąpieli, zawijań i okładów. Stosowana jest także kuracja pitna z borowiny.
Lecznicze dzialanie kapieli zależy przede wszystkim od swoistej zawartosci wody mineralnej.
Wyróżniamy:
- kapiele solankowe - stosowane są w leczeniu chorób dermatologicznych (wyprysk łojotokowy skóry, łuszczyca), chorób ortopedycznych, schorzeniach ukladu ruchu, nerwicy wegetatywnej, a także w łagodzeniu objawów klimakteryjnych i obniżonej odporności;
- kąpiele kwasowęglowe - stosowane są w leczeniu nadciśnienia, procesu miażdżycowy kończyn dolnych, choroby Reynaulda, stabilnej choroby wieńcowej, poprawie krążenia wieńcowego, polineuropatii, nerwicy wegetatywnej, stwardnienia rozsianego;
- kąpiele siarczkowo - siarkowodorowe - stosowane są w leczeniu w reumatologii (zwyrodnienia stawów, stany pourazowe, choroby zapalne), dermatologii (łuszczycy, trądzika, wyprysków kontaktowych) oraz układu krążenia (nadciśnienia, zaburzeń krążenia obwodowego);
- kąpiele radoczynne - stosowane w leczeniu zaburzeń czynnościowych krążenia obwodowego, nadciśnienia tętniczego, miażdżycy kończyn dolnych oraz reumatoidalnego zapalenia stawów.
Peloidy (borowina, torf, błoto, fango)
- borowina (to staropolskie określenie torfów) - stosowana jest w odnowie biologicznej oraz ginekologii. W kuracji pitnej przy nadkwaśności żołądka.
- fango (to błoto wydobywane z naturalnych źródeł termicznych) - zalecane jest przy leczeniu chorób ortopedycznych, zaburzeń czynności wątroby, stanów zapalnych nerek i pęcherza moczowego oraz zaburzeniach psychicznych.